Në këto dinamika të revolucionit për një Shqipëri të re,Sa e preka pak librin më bëri të mendoj për frikën! Ka dy ditë që rrjetet sociale po bombardohen me analiza dhe komente në media, me qëllim përhapjen e frikës!

M’u kujtuan rrëfimet e protagonistëve të Kryengritjes së Politeknikut të Athinës, në nëntor të vitit 1973, kundër juntës ushtarake greke.Dëshmitë e tyre na rikthejnë te një mekanizëm i njohur i pushteteve represive,përhapja e frikës për të dobësuar rezistencën dhe për të dekurajuar qytetarët që ngrihen kundër padrejtësisë. Sot, teknologjia ka ndryshuar, por kush e prodhon informacionin, kush e përhap dhe kujt i shërben ai? Në epokën e rrjeteve sociale, një laptop,celular dhe një video e shpërndarë në çast mund të ndikojnë në perceptimin e mijëra njerëzve. Prandaj, përballë pamjeve dhe pretendimeve që qarkullojnë, nevojitet mendim kritik, verifikim i fakteve dhe refuzim i çdo përpjekjeje për ta kthyer frikën në instrument kontrolli.

Sot, spiuni ka një laptop dhe inskenon skena në konvikte, të cilat, çuditërisht, filmohen nga pallati përballë! E kështu, krejt rastësisht, pamjet i përdor Taulanti, pothuajse i pari, që në pikë të mëngjesit!

Jam i sigurt se libri që kam në dorë do të ketë rrëfime nga jeta e një figure të jashtëzakonshme si Antonio Gramshi, i cili përjetoi burgun e fashizmit të Musolinit!

Mos lejoni që frika të fitojë mbi lirinë!

Një Shqipëri e re na pret! E lirë dhe pa frikë! Me standarde të reja!

Por një standard është i sigurt pas këtij revolucioni,kur populli ngrihet në këmbë, dorëheqja është e padiskutueshme!

Së dyti, kritika duhet të jetë e përditshme dhe e shëndetshme, si një metodë përmirësimi dhe si kusht për të bërë progres!

Rroftë rinia! Rroftë e ardhmja!

Mbështesni fëmijët! Le ta ndërtojnë të ardhmen ashtu siç dëshirojnë!